Εφαρμογές της σχεδιαστικής σκέψης

Μεταφέρετε την ιδέα σε πρωτότυπο

Ένα λυμένο παζλ αφήνει πίσω του μια μέθοδο: ονομάστε τον κανόνα, βρείτε την κρυφή υπόθεση, αλλάξτε την, δοκιμάστε. Η ίδια ακολουθία μπορεί να διαμορφώσει ένα προϊόν, μια υπηρεσία ή έναν χώρο.

1981–85Το έργο συμμετοχικού σχεδιασμού UTOPIA, Σουηδία και Δανία
2005Το UK Design Council δημοσιεύει το Double Diamond
4Βήματα στον κύκλο μας από το παζλ στο πρωτότυπο

Ξεκινήστε από τον μικρότερο σταθερό κανόνα

Τα σχέδια (briefs) σχεδιασμού είναι συχνά γεμάτα επιθυμίες. Τα παζλ διδάσκουν διαφορετικό σημείο εκκίνησης: βρείτε τον έναν περιορισμό που δεν μπορεί να μετακινηθεί. Για μια καρέκλα μπορεί να είναι το ύψος του καθιστού ανθρώπου· για μια υπηρεσία κρατήσεων, η στιγμή που ο πελάτης πρέπει να επιβεβαιώσει. Όλα τα υπόλοιπα πάνε σε μια δεύτερη λίστα, με σήμανση «υποτιθέμενο».

Χέρια που μετακινούν κάρτες χάρτινου πρωτοτύπου σε σκούρο πάγκο εργασίας, με λάμπα γραφείου να ρίχνει έντονες σκιές
Οι χάρτινες κάρτες μπορούν να αναδιαταχθούν σε δευτερόλεπτα· ο περιορισμός είναι ότι κάθε κάρτα περιέχει μόνο ένα βήμα της διαδρομής.

Μια τεκμηριωμένη σκανδιναβική συμβολή

Αν υπάρχει μια παράδοση σκέψης σχεδιασμού που η περιοχή μπορεί δικαιολογημένα να διεκδικήσει, αυτή είναι ο συμμετοχικός σχεδιασμός. Στη Νορβηγία, στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο Κρίστεν Νύγκορ συνεργάστηκε με την Ένωση Σιδηρουργών και Μεταλλεργατών για το πώς οι υπολογιστές θα επηρεάσουν τις θέσεις εργασίας τους. Στο έργο UTOPIA (1981–85), ερευνητές, μεταξύ των οποίων ο Πέλε Έν, συνεργάστηκαν με σκανδιναβικά σωματεία γραφικών εργαζομένων για να σχεδιάσουν εργαλεία σελιδοποίησης εφημερίδων μαζί με τους ανθρώπους που θα τα χρησιμοποιούσαν, με μακέτες και χάρτινα πρωτότυπα.

Η αντιστοιχία με το παζλ είναι άμεση: οι χρήστες αποκάλυψαν υποθέσεις που οι σχεδιαστές δεν είχαν προσέξει. Πρόκειται για μια συγκεκριμένη, αναφέρσιμη ιστορία — όχι απόδειξη ενός γενικού σκανδιναβικού χαρακτήρα, αλλά ένα πραγματικό νήμα στον κλάδο.

Πού ταιριάζουν τα πλαίσια

Πολλές ομάδες χρησιμοποιούν σήμερα το Double Diamond, που δημοσίευσε το UK Design Council το 2005, ή μεθόδους που συνδέονται με το d.school του Stanford. Αυτά εναλλάσσουν τη διεύρυνση και τη σύγκλιση. Η πρακτική με τα παζλ ακονίζει τη φάση της σύγκλισης: σας εκπαιδεύει να βλέπετε ποιοι περιορισμοί είναι πραγματικοί πριν καταλήξετε.

Ο κύκλος των τεσσάρων βημάτων

1

Περιορισμός

Μία πρόταση. Ο κανόνας που δεν θα παραβιάσετε.

2

Υποθέσεις

Όλα όσα θεωρούνται σταθερά χωρίς να τα έχει καθορίσει κανείς.

3

Πρωτότυπο

Σπάστε μία υπόθεση· κατασκευάστε σε λιγότερο από μία ώρα.

4

Αναστοχασμός

Τι άνοιξε, τι έκλεισε, τι ακολουθεί.

Ένα παράδειγμα εφαρμογής

Δυσκολία: εφαρμοσμένοΒήματα: 4Χρόνος: ένα απόγευμα

Μια μικρή βιβλιοθήκη θέλει να εκθέσει περισσότερα βιβλία με παζλ χωρίς να προσθέσει ράφια. Ο σταθερός περιορισμός: κανένας νέος χώρος στο δάπεδο.

Πριν και μετά

ΠρινΥπερφορτωμένο ξύλινο ράφι βιβλίων με βιβλία παζλ στοιβαγμένα με τη ράχη προς τα έξω, σε αμυδρό φως
Αποθήκευση με τη ράχη προς τα έξω: η υπόθεση ότι τα βιβλία πρέπει να μένουν ακίνητα κρύβει τους περισσότερους τίτλους.
ΜετάΧέρια που γυρίζουν μια μικρή ξύλινη προθήκη κύβου με βιβλία παζλ με το εξώφυλλο προς τα έξω, πάνω σε κυλιόμενο καρότσι
Μια κινητή προθήκη: η ίδια επιφάνεια δαπέδου, αλλά ο περιορισμός της θέσης έχει αρθεί.

Κρατήστε τον προβληματισμό ειλικρινή

Δεν οδηγεί κάθε σπασμένη υπόθεση κάπου. Καταγράφετε και τις αποτυχίες: δείχνουν ποιοι περιορισμοί ήταν πραγματικά φέροντες. Με τον καιρό, ο κατάλογος υποθέσεων γίνεται χάρτης των δικών σας συνηθειών — το πιο χρήσιμο παζλ που θα λύσετε.

Διαβάστε τις διευκρινίσεις